De reis naar het Shaolin klooster is voorspoedig verlopen. Om 17:25 vertrok het vliegtuig voor een rechtstreekse vlucht naar Xiamen. Helaas zat ik naast een vrouw met 2 kleine kinderen die vooral de eerste uren best wel lastig waren. Gelukkig heb ik toch nog wel uurtjes kunnen slapen. Om 10:30 plaatselijke tijd zijn we geland, net iets voor op schema.
De douane formaliteiten waren snel achter de rug, de bagage duurde helaas wat langer. Maar uiteindelijk toch mijn koffer gevonden.

Vanaf het vliegveld heb ik de airport shuttle naar het station genomen. Deze stond te wachten buiten het vliegveld. Er stond ook een jonge Chinese vrouw te wachten die ook naar het station wilde. Zij sprak gelukkig goed Engels. Zij wilde mij wel helpen op het treinstation om een kaartje te kopen en in de goede trein te komen. Altijd makkelijk om zo iemand te hebben. Het treinstation is een modern gebouw, de rij was gelukkig niet zo lang en ik kon de trein van 12:40 nemen. Volgens standaard protocollen wordt het perron waar de trein klaar staat geopend. Het was echt niet mogelijk om een verkeerde trein in te stappen. Ik had een eerste klas ticket gekocht en had lekker veel plek in de wagon. De reis duurde ongeveer een uur.

Aangekomen in Putian moest ik het busstation zien te vinden. Een niet te missen groot gebouw aan de rechterkant van het station was de busterminal. Met goede wegwijzers was het geen probleem om de goede bus 201 te vinden. De bus ging dwars door de stad heen. Niet echt een gezellige stad, veel grote kale flatgebouwen met hier en daar een shopping mall. Niet echt veel traditionele Chinese cultuur dingetjes.
De uitdaging was om de goede halte te vinden om uit te stappen. Alles in nog alleen in het Chinees aangegeven dus daar heb je niet veel aan. Aan de buschauffeur laten zien (in Chinees) waar ik moest uitstappen, maar ik kreeg niet echt de indruk dat hij mij begreep. Mijn internet werkte gelukkig dus ik kon op de kaart meekijken waar we waren. Na een uur waren we op het punt waarvan ik dacht dat ik moest uitstappen , waarschuwde de chauffeur me ook, dus hij had het wel goed meegekregen.

Vanaf dat punt moest ik een minibus naar het klooster nemen. Gelukkig stapte er ook een monnik uit en ik ben hem maar gevolgd. Inderdaad, die liep naar een minibusje en daar zaten nog wat andere toeristen in. Dit busje heeft me in een half uurtje naar het klooster gebracht.
Uiteindelijk was ik rond 15:30 in het klooster, maar ik kon nog niet naar binnen. Er was een brandoefening aan de gang. 4 grote brandweerwagens voor de deur, allemaal rook en alle bewoners van het klooster stonden op straat. Een leuke binnenkomst dus. Na 20 minuten mochten we eindelijk het klooster in en kon het avontuur beginnen.

2 thoughts on “De reis naar Putian

  1. Zo zie je maar weer: de reis begint bij je vertrek. Je hebt al zoveel meegemaakt voordat je de bestemming bereikte. Ik volg het met plezier!

  2. Hoi Marcel,
    Wat een gezellige blog/reisverhaal. Natuurlijk komen jonge vrouwen op aantrekkelijke mannen af als bijen op honing!! Hoe gaat het met ‘Travis’? Wat handig zo’n tolk in zakformaat. Ik ga verder lezen en ben benieuwd wat je allemaal meemaakt. Lieve groetjes, Astrid

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *