Het ritme van de dag begint te wennen, maar het zitten op de vloer de hele dag blijft geen pretje. Tijdens de eerste meditatie is er nog geen probleem, ik kan dan goed in de houding blijven zitten en heb goede concentratie. Tijdens de rest van de dag gaat vooral mijn onderrug pijn doen, vaak verzitten brengt dan wel verlichting maar geeft wel veel onrust. De les ging over goede karma en hoe om te gaan met kwaadheid. Interessante les waar ook Tibet ter sprake kwam, die bleek groeps Karma te hebben waardoor China er binnen viel…. Toen de les klaar was, was het weer lunchtijd. 160 hongerige mesen die door een smalle doorgang de ruimte uit willen. Ik heb nog niet meegemaakt dat iemand mij aanraakte in deze trechter, is best wel een aparte ervaring. Na de lunch weer pauze tot 14:00, al doe je fysiek niet veel, toch ben je alweer moe. Ik ga op bed liggen en binnen 5 minuten zijn de luikjes alweer toe. Mag je eindelijk praten, ga je liggen pitten.
De discussiegroep ging grotendeels over ‘anger’, dit is eigenliojk een soort van angermangement cursus. Het werd al snel duidelijk dat boosheid niets oplost, het roept alleen maar meer negatieve acties op. Kortom niet boos worden maar compassie tonen, scoort ook goed voor je karma.
Na de discussiegroep een les over de dood, op zich erg interessant, alleen die monnik kan echt niet mijn aandacht vasthouden. Hij sprinkt van de hak op de tak en zijn Engels is ook matig. Één ding is duidelijk, de dood is onvermijdelijk en niet te voorspellen. Daarom moet je er altijd van uit gaan dat dit je laatste dag kan zijn en je moet geen dag verspillen in dit kostbare leven en veel karma punten verzamelen.
Na de thee break, een meditatieles, eerst een meditatie met een bodyscan om te ontspannen, daarna een meditatie om boosheid om te zetten naar compassie. Beiden waren zeer nuttige meditaties, alleen op het eind van de dag is het lastig om ontspannen op je kussentje te zitten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *