Meditatie (1..?)

Sinds een aantal jaar beoefen ik sporadisch wat meditatie. Dit was nooit echt heel serieus.
Ik herinner me nog goed dat tijdens een godsdienstles in de brugklas van de middelbare school dat er over meditatie werd gepraat. Ook werd er toen een meditatieles gegeven. Zoals ik het me herinner, het is meer dan 40 jaar geleden, was het een soort van bodyscan. Ik weet nog dat dit mij heel veel rust gaf toentertijd. Zoveel zelfs dat ik er bij in slaap viel.

De vernieuwde belangstelling voor meditatie is aangewakkerd tijdens Thaise massages die ik regelmatig nam een aantal jaren geleden. De masseuse vond dat ik te afwezig was tijdens de massage. Ikzelf vond dat ik gewoon lekker relaxed was, maar ik heb toch naar haar geluisterd. Zij vroeg me bewuster te ademen en mijn gedachte bij de ademhaling te houden. Dit is, weet ik nu, een basisprincipe van het mediteren. Ik merkte dat de massages daardoor meer effect hadden en vooral dat ik veel rustiger in mijn hoofd werd daarvan. Het was dus niet alleen een massage voor mijn lichaam maar ook voor mijn geest.

Sinds die tijd deed ik zo af en toe een meditatie om rustig te worden in het hoofd. Dit waren meestal geleide meditaties, een stem verteld je wat je moet doen. Ik deed dat vaak voor het slapen gaan en dat hielp goed om in te slapen. Het was ook iets wat eigenlijk niemand wist, ik deed dit niet echt stiekem, maar ook niet openbaar. Ook praatte ik er met niemand over.

Het laatste jaar ben ik steeds vaker gaan mediteren. Nog steeds waren dit de geleide meditaties. Tijdens de reizen door Azië was ik al een tijdje gefascineerd door de levensstijl van de boeddhisten. In December 2016 heb ik gekozen om naar een boeddhistisch klooster in Nepal te gaan voor een 10 daagse introductie cursus in Boeddhisme. Ik kreeg een lijstje met boeken opgegeven die aangeraden werden om te lezen. Één van de boeken ging over meditatie en hoe je dat moest doen. Één van aanbevelingen was om 30 dagen lang iedere dag als eerste in de morgen een 30 minuten durende meditatie te doen en aan het eind van de middag nogmaals 30 minuten te mediteren. En geen geleide meditaties te doen maar een meditatie in stilte, waarbij je zelf kan kiezen of je je op je ademhaling concentreert of dat je een mantra opzegt.

Ik heb mijn reis naar Nepal aangepakt als moment om serieus met meditatie te beginnen. De eerste keer dat ik de 30 minuten in stilte doorbracht duurde erg lang. Het is absoluut niet makkelijk om je alleen op je ademhaling te concentreren en geen gedachtes toe te laten in je hoofd. Gelukkig las ik dat iedereen daar last van heeft en dat het heel normaal is dat er allerlei gedachtes door je hoofd gaan. Je moet ze alleen herkennen als gedachtes en ze weer aan de kant zetten. Je moet proberen aandacht geven aan de leegte tussen de gedachtes door. Ook belangrijk voor mij was de geruststelling dat je niet in Lotus houding hoeft te zitten als je mediteert, het is een oefening voor de geest, niet voor het lichaam. De eerste paar keer mediteerde ik in kleermakershouding, maar al snel deden mijn benen zeer, met als gevolg dat je daar meer mee bezig was dan het mediteren zelf. Nu zit ik op een laag krukje, veel comfortabeler. Ik moet zeggen dat het effect van dit soort meditatie groter is als de geleide meditaties die ik daarvoor deed. Je voelt je veel rustiger achteraf en dit gevoel blijft ook langer. Ik dacht altijd dat ik op zich best wel rustig in mijn hoofd was, maar als je je dan gaat concentreren op de leegtes tussen de gedachtes blijkt dat dat er in het begin niet zo veel zijn. Het is dus ook bij mij best een gekwetter in mijn hoofd.

Ik vind de de analogie met “Me, Myself and I” wel passend voor wat er in mijn hoofd gebeurt. “Me” is de persoon die alles wil doen, altijd nieuwe gadgets wil kopen, plannen maakt om de meest wilde dingen te doen… kortom de roekeloze en avontuurlijke ik. “Myself” is de persoon die terughoudend is, verstandige beslissingen wil nemen en vooral geen risico’s neemt. Ook wil deze persoon niet op de voorgrond treden en staat hij liever aan de zijkant dan dat hij zelf meedoet. En dan hebben we nog “I”, die is de baas. Deze bepaalt in feite naar wie hij luistert, naar “Me” of naar “Myself”. De “I” is eigenlijk degene zoals jullie mij kennen. “I” is ook de Observer die tijdens de meditatie gedachtes herkent en weer aan de kant zet.

Nu ik 2 weken bezig ben met de meditatie routine merk ik dat “I” de gedachtes beter onder controle krijg. Er zijn langere periodes dat “I” niet hoeft in te grijpen omdat “Me” en “Myself” zich ook goed gedragen door stil te zijn. Soms zijn de 30 minuten om voordat ik het doorheb. Maar er zijn ook momenten waar het nog steeds anarchy is in mijn hoofd!

wordt vervolgd…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *